Buitenland

Emmanuel Macron, de nieuwe Franse president, heeft gewerkt voor een bank. En niet zomaar een bank. Hij werkte voor de zakenbank Rothschild & Cie, een naam met een lading. De Rothschilds, een familiedynastie van bankiers, waren het succesverhaal, de internetmiljardairs van de 19e eeuw, toen bankieren pas echt internationaal werd.  

Dat succesverhaal werd een vitaal bestanddeel van het antisemitische complotdenken van de jaren 20 en 30 de eeuw erna. De slachting op industriële schaal van de Eerste Wereldoorlog schreeuwde om een zondebok. En wie een beetje doordacht was, keek daarbij niet alleen naar de eerstelijns actoren zoals politici en militairen. Maar naar de macht erachter. Waar kwam het geld vandaan? Wie had er verdiend? Dat waren de bankiers! En het kon natuurlijk geen toeval zijn dat daaronder heel veel Joden waren.

Er verscheen steeds opnieuw een pamflet, dat zogenaamd ‘nooit had mogen uitlekken’, de 'Protocollen van de Wijzen van Sion’. Over een uiterst geheime bijeenkomst waarin de Joodse leiders afspraken hoe zij de macht over de wereld zouden krijgen. Dat dit oorspronkelijk een satirisch schotschrift uit 1864 was tegen Napoleon III, aantoonbaar aangepast en vervalst, deed aan de invloed ervan niets af. Eerst in Rusland, om de haat tegen de Joden en weg van de Tsaar te richten. Later in Duitsland, waar Hitler het verhaal een prominente plaats gaf in Mein Kampf.  

Bewijs was er niet, maar het contrast tussen de ellende van de crisis, de afschuw over de oorlog, en de rijkdom van de Rothschilds leverde genoeg haat op om het te wíllen geloven. Dat de Rothschilds, en dus 'de Joden’ de schuld waren van alle ellende.

Het is allemaal lang geleden en al vaak verteld, zou je denken. Tot Macron er ons aan herinnerde dat de bank Rothschild nog bestaat. Niet meer zo dominant als een eeuw geleden. Maar toch, nog steeds een internationale zakenbank met invloed. Macron werkte er een jaar of acht. Hij zou er zo’n twee miljoen euro verdiend hebben. Voordat hij er kwam, was hij een veelbelovende ambtenaar bij het ministerie van Financiën, en hij maakte er snel carrière. Daarna koos hij toch weer voor de politiek. Hij sloeg ooit een ministerspost in het kabinet van Fillon af, werd adviseur en minister van Hollande. Een jaar geleden trok hij zijn eigen plan en werd een - kansloos geachte - onafhankelijke kandidaat. Er volgde een onvoorspelbare verkiezingsrace waarbij alle kansrijke tegenkandidaten afvielen. Juppé, Valls, Montebourg, Fillon, de lijst is lang.

En nu wordt deze onbekende Macron als onafhankelijke kandidaat, met een onduidelijk programma, de machtigste man van Frankrijk. Voor wie had ook alweer gewerkt? Rothschild.

Macron Leaks

Voor het Front National, dat het extreem-rechtse gedachtengoed van oprichter Jean Marie Le Pen net probeerde af te schudden, was dit té verleidelijk. Een heel debat lang probeerde Marine die ene kaart spelen. ‘U bent de kandidaat van de elite, u dient niet Frankrijk, maar privébelangen! U bent een kille bankier! Van de multinationals, die Frankrijk kaal willen plukken!’ Het werkte in het debat nog niet echt, maar complotdenken is vaak een langzaam werkend gif. En dus zullen we de naam Rothschild wel vaker gaan horen. Er verschijnen al vele serieuze en minder serieuze artikelen die soms goede, maar vaak ook insinuerende vragen stellen. Wie nam Macron aan bij Rothschild? Hoe kon iemand met weinig kennis van bankieren, maar met een uitgesproken charisma en talent voor de politiek, zo snel omhoog schieten? Is hij niet simpelweg een marketing product? De zorgvuldig geprepareerde kandidaat, de stroman van het grootkapitaal?

En dan verschijnt er, op de valreep van de verkiezing, ook nog eens 9 gigabyte aan documenten. Echte en valse informatie door elkaar, over Macron. Ook zo benieuwd wat daar allemaal tussen zit?

Laat één ding duidelijk zijn. Macron is als president zeer machtig. Alles wat hij doet zal tegen het licht gehouden moeten worden. Ook de banden zijn met zijn oude werkgever en de financiering van zijn campagne. Omdat we weinig van hem weten zal relevante, goede informatie nuttig zijn, en moet Macron waar nodig tekst en uitleg geven. Maar laten we - in een tijdperk waar technologie de meest ouderwetse propaganda weer nieuw leven in kan blazen - wel even opletten. Dat we niet al te makkelijk nieuwe ingrediënten oppakken voor het opdienen van een heel oud verhaal.

35 reacties
Wil je ook reageren ga dan naar Facebook